My Love Story

Geloof jij in liefde op het eerste gezicht? Of in de ware? Nou ik ook niet. Totdat ik iemand ontmoette die mijn leven totaal op z'n kop zette. (Dit is een verhaal over een meisje dat verliefd wordt op een jongen van een andere cultuur. Onmogelijk dus...)

Daar stonden we dan met z'n allen in de gang van school. Omdat de leraren vergadering hadden waren wij lekker vroeg vrij. O, wat was ik toch blij. Zat lekker gek te doen. Alles was eindelijk zoals ik het wilde. Ik kon eindelijk weer lachen en de reden? Zomaar... Ik begon weer in me zelf te geloven.

Sommige leerlingen waren net terug van stage. De meeste kenden we dus ook niet. Ik zat lekker om me heen te kijken.

Ik draaide me om omdat ik een heel leuke lach hoorde. En daar stond hij dan, hij zat te ouwehoeren met zijn vrienden dacht WOOWW en draaide me om en zei tegen mijn vriendin, KIJK KIJK een heel leuke jongen voor jou. Zij draaide zich om maar hij liep al weg. We gingen net zo leuk achter hem aan. Gelukkig had hij niks in de gaten. Mijn vriendin zei: "ja wel een leuke jongen." Ik zoo eehmm wil je niet OKEE dan is hij van mij.

Thuis kon ik alleen maar aan hem denken. Dit was mij dus echt nooit overkomen. Ik dacht hé hoe kan dit nou ik ken hem niet en zit al uren aan hem te denken. Merkte toen al dat het de verkeerde kant op ging.

Maar het werd niet meer leuk. Ik begon me heel raar te voelen en zei steeds tegen mijn moeder, Mam mijn hart klopt te hard en mijn maag doet zeer ik moest van haar meteen naar de dokter. Maar had geen zin om de dokter te bellen. Ik vertelde 't ook aan mijn leraar. Hij vond het vreemd en zei tegen mij: "meisje misschien ben je wel verliefd" Toen was ik even stil kon ik niks meer zeggen en ging op mijn plaats zitten. Ik was verliefd.......

Ik werd helemaal verslaafd aan hem. Maar zo'n persoon had ik nooit eerder gezien. Hij keek naar geen 1 meisje. Opzich wel heel leuk maar dus ook niet naar mij. Dat voelde heel verrot aan. Moest toch een manier zijn om op te vallen. Ik wist hoe laat hij elke dag de bus pakte dus nam ik ook altijd die bus. Ik zag hem wel soms kijken maar dacht, zal me wel verbeelden.

Maar ik had het niet verkeerd ik verbeelde me helemaal niet. Het was echt zo! Hij zat steeds te kijken kon het maar niet geloven. Hij zocht me gewoon steeds op. In de bus, in de kantine wat voelde dat toch goed aan. Want wanneer ik eraan kwam lopen keek hij me aan. En draaide zich heel vaak om.

Een keer in het Open Leer Centrum, hij was daar met een paar vrienden van hem. Ik schrok me dood toen ik hem zag. Moest ook net dingen uitprinten en hij zat een tafel verder. Ik ging toch mijn blaadje ophalen maar wat deed hij? Hij begon me aan te kijken en zei: "Hey," en toen ik weg keek: "Psssttt." Ik was in shock, mijn vriendin naast me lag helemaal dubbel. En zei: "Zo zo, gaat wel goed hier zo te zien." Hij stond op maar ik liep weg. Stel je voor dat hij naar me toe was gekomen. Ik durfde hem echt niet aan te spreken. Maar gelukkig was ik al klaar en ging weg.

Toch nog overleefd dacht ik. Eindelijk de les was afgelopen en we liepen naar de bushalte, de bus stond er al. Maar was behoorlijk vol. Gelukkig hadden we plaats en voor ons was ook nog plaats vrij. Jammer genoeg! Want daar kwam hij dan aanlopen met zijn vriend. Dacht OOO nee he!!! Maar moest snel weer normaal doen. Want hij ging net zo leuk voor me staan want er was geen plaats. En ik zat dus naar hem te kijken maar toen hij naar mij toe omdraaide deed ik net of ik niet keek. Maar hij bleef me even aankijken. Toen ik hem aankeek……………..

Ik kon het niet geloven, hij keek zo apart.Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven. Zijn ogen werden dromerig en keken zo lief. Glinsterde gewoon en bleef me heel diep aankijken. Ik bleef ook even kijken maar toen ik weer ´´bij kwam´´ keek ik omlaag en glimlachte. Ik werd zoo verlegen. Toen hij dat zag draaide hij zich om met een heel lieve lachje. Mijn maag zat op de kop…….. ik kon wel vliegen maar 1 ding mijn vriendinnen zagen het niet en vonden het raar wat ik vertelde.

mijn vriendinnen geloofden ze mij niet. Dat deed me heel pijn. Waarom zou ik liegen. Oke gelijk hadden ze die 2 culturen gaan niet samen. Zij zagen ook wel dat hij keek maar dat wat ze moesten zien hebben ze niet gezien.

Toen ik thuis was kon ik niks anders doen dan lachen. Had me nog nooit zo goed gevoeld. En had zo´n blik ook nog nooit gezien bij een jongen die ik leuk vond.

Volgende ochtend wachtte ik op de bus. Bij de bushalte stond nog een jongen te wachten. Een klasgenoot van hem ook nog. Hoe ik dat weet….Nou,,, zag ze vaak samen ook toen in de Olc. Hij zei Hai… ik zei Hai terug en dacht Blingbling!!! Nee… dat kon ik niet maken. Praten met de klasgenoot van hem. Om bij hem in de buurt te komen. Nee, hoe kon ik het in mijn hoofd halen.

Toen we op station aan kwamen zag ik hem als eerst staan. Werd helemaal warm van binnen. Hij keek nog steeds heel lief maar nu keek ik niet om want gisteren gaf ik al te veel van me zelf bloot.

We hadden toetsen. Bahhhh…. Hoe moest ik met hem in mijn hoofd toch leren. Kon me niet eens meer concentreren en laat staan een toets maken. Maar moest toch mijn best doen. Ging net zo goed op school en wou het niet verpesten. Okee had 1 toets achter de rug. En ging redelijk. En liep naar de kantine.

Daar zat mijn vriendin die al een paar weken zat te zeuren over haar super knappe neefje. Waarom wil je geen kennis maken zo erg is het niet zei ze steeds tegen me. Maar ik bleef volhouden. Neeheee wil ik niet zei ik steeds.

Maar ja, ze had hem al gebeld en gevraagd of hij naar school wou komen. En jaa hoor hij kwam. Ik vond het wel erg maar bleef toch nog aan tafel zitten. Zo erg was het niet om met hem kennis te maken maar, opeens gingen mijn vriendinnen een voor een weg. Heel gemeen vond ik het.

Bleven wij daar samen over. We bleven heel lang praten. Later gingen we ergens anders zitten toen de kantine wat drukker werd. Hij was wel leuk. En ook nog van mijn cultuur. Dus waarom ook niet dacht ik.

Maar het voelde net als of ik vreemd ging. Maar daarna werd ik boos op me zelf. Zat in me zelf te praten´´Waarom denk je zoveel aan hem hij denkt toch nooit aan jou Als hij ook hetzelfde voor jou voelde kwam hij wel´´

We zaten heel leuk te praten en te lachen. Maar toen kwam mijn vriendin bij ons aan tafel zitten. Ze keek zo raar ik vroeg:`` waar heb jij dan last van`` Maar zei bleef stil. Neef van mijn vriendin moest weg.... gelukkig....... want nu kon ik aan haar vragen wat er aan de hand was. Ze Zei :´´ ehmm kijk naar rechts en zie het zelf.

Ik keek naar rechts…………….Shit dacht ik…Hij stond daar en had alles gezien. Hij bleef me aan kijken maar zag een verdrietig blik. Hij had tranen in zijn ogen!! Hij snapte het anders. Ik kon wel door de grond zakken. Ik had hem behoorlijk pijn gedaan zo te zien. Maar opeens kreeg ik een kick. En dacht oké nu is het jou beurt om te lijden…………..

w.v....................

My Love Story

#1 -

#2 -

#3 -

#4 -

#5 -

#6 -

#7 -

#8 -

#9 -

#10 -

#11 -

#12 -

#13 -

#14 -

#15 -

#16 -

#17 -

#18 -

#19 -

#20 -

Nieuw op girlsonly?

Dagdeals

Nieuwe posts

Dagdeals