85 replies to this topic

[-]

Welkom in het allereerste, officiële discussietopic. Na aanleiding van het go-update topic hebben wij besloten dit idee door te zetten. Vanaf deze week zal er iedere week een nieuwe stelling online worden gezet (wij zullen daar in ieder geval ons best voor doen).

Stelling: Zwakbegaafden zouden geen kinderen mogen krijgen


Om er voor te zorgen dat alles in goede harmonie verloopt, hebben enkele regels opgesteld:
- Discussiëren mag, maar houd het netjes
- Ga niet op de man spelen, maar hou het algemeen. Zo ontstaan er geen persoonlijke catfights
- Probeer je stelling waar mogelijk eventueel te onderbouwen (bijvoorbeeld met artikelen, filmpjes etc)
- Blijf bij het oorspronkelijke onderwerp
- Heb respect voor ieders mening
- Maar heb vooral plezier in het houden van de discussie

Voor suggesties van stellingen staan wij altijd open, stuur deze van via de PM naar één van ons toe. Wij zullen dan bekijken of deze geschikt is.
Ook andere klachten en/of opmerkingen graag via de PM naar ons, anders raken we te ver verwijderd van het doel.

Mocht de inhoud van een post niet voldoen aan bovengestelde regels, dan zal een van de moderators de inhoud aanpassen of het gehele bericht verwijderen.


Off you go, and have fun!

[-]

Ik vind idd dat zwakbegaafde geen kinderen zouden moeten krijgen.
Op mijn werk komt er altijd een zwakbegaafde moeder met haar zoontje, en oma is er altijd bij om alles te regelen.
Het kindje is ziek, (ik weet niet wat hij heeft, daar lopen de onderzoeken nog voor) en zijn moeder snapt er allemaal niets van.
Nu is er dus gelukkig een oma die het regeld, maar wie zou het anders hebben gedaan?
En wie zou er achter zijn gekomen dat het kind ziek is, zou ze dat anders zelf door hebben gehad ?
Ze is heel lief voor het kind, daar ligt het echt niet aan.
Maar zonder oma zou het niet lukken om bij alle onderzoeken en dokters te komen met haar kind.
Wat de rol van de vader is bij deze siuatie weet ik niet, die heb ik nog nooit gezien.

[-]

Ik vind dat ze best kinderen mogen krijgen hoor.. maar wel onder begeleiding. Zoiets als een begeleidend wonen traject, maar dat de begeleider dus het kind in de gaten houdt. ik ben niet van mening dat zwakbegaafden zelfstandig voor een kind zouden kunnen zorgen. En dan niet met het geven van liefde, want dat zal wel goed zitten, maar puur de praktische dingen van de opvoeding van een kind. Huisartsen bezoeken, in de gaten houden als het ziek wordt, het juiste voorbeeld geven van ''goed'' gedrag. Een kind heeft allerlei fases en uitprobeer momenten, waar mensen die niet zwak begaafd zijn al moeite mee hebben. Een zwakbegaafd iemand kan al snel gefrustreerd raken door veranderingen en heel verkeerd op de acties van het kind reageren. (Al is er misschien ook wel een verschil in of iemand autisme heeft en een kind krijgt of het syndroom van down en een kind krijgt). Nahja met begeleiding waarbij alles heel goed in de gaten gehouden wordt zeg ik ja, en anders nee..

[-]

ik heb er niet heel veel verstand van, maar ik neig ook naar nee.
als zulke mensen niet helemaal zelfstandig voor zichzelf kunnen zorgen, kunnen ze ook niet voor hun kindje zorgen.

begeleiding is dan een optie, maar wie betaalt dat?

[-]

En waar trek je de grens? Als één ouder zwakbegaafd is of alleen bij beide?
Want idd in het geval van Mijke vraag je je toch af waar die vader in het geheel staat..

En wat als zo iemand nou per ongelijk zwanger raakt, dan abortus of toch laten houde? Beide niet ideaal

[-]

Precies, er is al een probleem met de zorg en het zal de maatschappij klauwen met geld kosten. Daarom is mijn ''ja'' ook alleen in een perfecte wereld, wat niet bestaat. Of je hebt ouders van de zwakbegaafden die het particulier zouden willen/kunnen betalen. Anders is het een te groot risico voor het kind, wat er niet om vraagt om in die situatie geboren te worden.

Abortus of ter adoptie.

Deze post is bewerkt door Nina!: 07 augustus 2011 - 15:39

[-]

Als je degene dus zou dwingen tot abortus of adoptie kun je er voor zorgen dat die gene depressief raakt of andere problemen krijgt. Lijkt mij ook niet de oplossing.
Zwakbegaafd is als ik mij niet vergis IQ 70 of lager toch? Zou je dan ook moeten zeggen van tussen 60-70 mag wel kind krijgen die onder toezicht word geplaatst, en lager dan bepaald iets geen kinderen ofzo?

[-]

Mijn eerste reactie is: nee. Zelfstandig kunnen ze geen kind op voeden, wat betekent dat ze begeleiding moeten krijgen. Er even van uitgaande dat er geen familie is die deze taak op zich kan nemen, zal zo'n persoon professioneel begeleid moeten worden, iets dat zij waarschijnlijk niet zelf kunnen betalen, gezien het feit dat ze door hun zwakbegaafdheid ook geen goed betaalde baan zullen hebben. Wat dus betekent dat de staat zal moeten gaan financieren, en dus indirect wij als burgers. De vraag is: moeten we dat willen? Ik denk van niet.
Verder lijkt het me voor dat kind ook echt heel moeilijk. Zodra het kind namelijk doorheeft dat deze slimmer is dan zijn/haar ouder lijkt het me dat de situatie nog vreemder wordt. Het lijkt me niet bevorderlijk voor een kind als hij/zij op zijn/haar 12e meer begrijpt van de wereld dan zijn haar vader/moeder.

[-]

Ja maar dan krijg je weer de vraag wat is zwakbegaafd. Kijk iemand kan een laag IQ hebben maar prima functioneren, alleen niet de hoogste studie voltooien. En je hebt mensen met een laag IQ die tevens een afwijking bij de chromosomen hebben. Dat is voor mij zwakbegaafd. Als jij niet in staat bent voor jezelf te zorgen, zelf je leven lang begeleiding nodig hebt gehad, en eigenlijk onder ''gehandicapt'' valt m.b.t. dat de hersenen niet volledig ontwikkeld zijn.

[-]

Zwakbegaafdheid volgens de DSM-code is dit

Zwakbegaafdheid: Deze categorie kan gebruikt worden als de reden voor zorg samengaat met zwakbegaafdheid, dat wil zeggen een IQ van 71-84. De differentiaal diagnose tussen zwakbegaafdheid en zwakzinnigheid [een IQ van 70 of minder] is vooral moeilijk als er tegelijkertijd bepaalde psychische stoornissen aanwezig zijn [bv. schizofrenie].

[-]

Ja het blijft lastig vind ik, maar toch blijf ik naar de nee neigen. Ik heb lang geleden een docu gezien over een meisje dat was groot gebracht door ouders met het syndroom van down. Zelf was ze nu 19, en in het begin was er wel begeleiding voor de opvoeding. Maar dit meisje had al vrij snel door dat zij inderdaad slimmer was dan haar ouders. Vervolgens, hoe ouder zij werd, hoe meer de zorg van haar ouders op haar neer kwam en niet andersom. Alle rekeningen moest zij betalen, want de ouders snapten dat traject niet. Alle doktersbezoeken, belastingdienst formulieren etc. kwamen op haar neer. Voor het naar bed gaan alles checken of alle deuren goed op slot zitten, ouders wel in bed liggen, fornuis goed is afgesloten etc.. Zelf zegt zij ook dat zij geen kind heeft kunnen zijn, door de beperking van haar ouders. En ik vind niet dat je een kind onder die omstandigheden op de wereld mag brengen.

[-]

Leuke discussie, ik heb hier ooit mijn profielwerkstuk over geschreven: "verplichte abortus bij verstandelijk gehandicapten".

Ik ben nog steeds van mening dat er verstandelijk gehandicapten/zwakbegaafden zijn die echt goede ouders kunnen zijn. Maar er zijn ook heel veel zwakbegaafden die dit echt niet kunnen. Ik vind daarom dat er per stel gekeken moet worden of zij het aankunnen om een kind op te voeden. Want alle begeleiding die een zwakbegaafd stel moet krijgen om hun kinderen op te voeden, kunnen alle gewone gezinnen met ontspoorde kinderen al hard genoeg gebruiken!

[-]

Dat kan toch alleen als de ouders steun krijgen, van bijvoorbeeld familie ofzo. Want hoe gaan ze het aanpakken als het kind zn intelligentie die van zijn ouders overstijgt. Dan krijg je toch ook uiteindelijk de situatie dat de kinderen voor de ouders gaan zorgen. En zo zou het gewoon niet moeten zijn.

Ik vind dat geestelijk gehandicapten écht geen kinderen zouden mogen krijgen.

[-]

Er zijn genoeg ouders, die niet zwakbegaafd zijn, maar wel intelligentere kinderen krijgen dan dat zij zijn. Dat betekent niet dat je je kind niet goed kan opvoeden. Soms kan dat tot onbegrip leiden, aan de kant van de kinderen en aan de kant van de ouders.

Dat je zwakbegaafd bent, betekent niet dat je kinderen voor jou moeten zorgen. Er zijn zwakbegaafden die prima zelfstandig, zonder hulp van familie of instanties, kunnen leven en wonen.

[-]

Nou daar ben ik het dus écht niet mee eens. Op een gegeven moment kom je als kind toch in een fase waarin je alles wilt weten. Sterker nog, niet alleen als kind. Maar ik zit zelfs nu nog vol vragen over politiek of weetikhet. En ja dan bel ik mijn vader op. HOe ga je dat doen als je BEIDE ouders de intelligentie van een kind van 6 hebben, en jij bent 12. Hoe ga je dat doen als je 16 bent en in de puberteit komt, en vragen hebt over je lichaam en sex? Dan moet er dus altijd een buitenstaande factor, zoals familie, zijn om die vragen en kwestie te kunnen behandelen. Houden van is gewoon niet altijd genoeg. Je ouders moeten voor je kunnen zorgen, je steunen en je helpen wanneer je het moeilijk hebt. Als je ouders niet in staat zijn om hun kind dat te bieden, dan moeten ze gewoon geen kinderen krijgen. En dat geldt trouwens voor alle mensen, niet alleen zwakbegaafden/geestelijk gehandicapten.

En het hebben van een baby is ook echt niet makkelijk. Denk dat er genoeg moeders zijn die dat hier kunnen beamen. Dan ben je dus altijd afhankelijk van hulp buiten af. Ik begrijp wel dat als twee zwakbegaafen/geestelijk gehandicapten samen zijn, dat ze kinderen willen. Maar gekeken naar het kind vind ik niet dat dat mogelijk moet zijn.

[-]

Maar zwakbegaafden hebben echt niet zo'n laag IQ, dat ze functioneren als een 6 jarige. Het nederlandse gemiddelde IQ is 100, zwakbegaafden zitten tussen de 71 en 84. Dat betekent echt niet dat ze niks van de wereld begrijpen, maar inderdaad, niet zoveel als iemand met een gemiddeld IQ.

[-]

Nee oke dan is het misschien nog wel te doen. Maar bijvoorbeeld 2 mensen met downsyndroom die kinderen krijgen vind ik écht niet kunnen.

[-]

Er zijn ook mensen met het downsyndroom die VMBO doen! En ook mensen met het downsyndroom die echt niks kunnen...

[-]

Tip voor dit onderwerp: de documentaire "Lost Girl" op Holland Doc.

Dit is een heel vaak voorkomend scenario bij gezinnen met zwakbegaafde ouders, die dus ook een grotere kans hebben op zwakbegaafde kinderen.
Leah, jij zegt: er zijn zwakbegaafden die zelfstandig (prima zou ik niet zeggen) kunnen wonen. Zonder instanties sowieso niet, want ze hebben sowieso hulp met financiering, uitkeringen, gezondheidszorg nodig. Dat betekent niet dat je een kind kunt opvoeden. Sorry, maar veel zwakbegaafden zijn op het niveau van een 10-12 jarige. Die laat je niet eens op zichzelf wonen zonder hulp en al helemaal niet een kind krijgen??

En per stel gaan kijken wat hun vermogens zijn? Heb je wel eens nagedacht wat voor kosten dat met zich meebrengt? Dat zou een duur grapje worden. Bovendien zit dan de hele ethische kwestie in de weg, wie bepaald wat? Hoe kun je zeggen dat de een het wel kan en de ander niet. Misschien zijn bepaalde gezinnen op papier hetzelfde, maar is de een wel verstoord door een nare jeugd of weet ik het wat. Dat is gewoon NIET te doen. Er is al ZOVEEL mis met de gezondheidszorg. Laten we eerst de problemen met jeugdzorg e.d aanpakken zodat de kindjes die uit huis worden geplaatst bij bijv. gezinnen met zwakbegaafde ouders niet van hot naar her worden gestuurd?

Ik ben absoluut voor verplichte prikpil voor verstandelijk beperkten.

Daarnaast kan het zijn dat verstandelijk beperkte ouders hun (normaal begaafde )kinderen wel kunnen verzorgen, maar ze zullen hoe dan ook hulp nodig hebben met hulp bij het huiswerk, hulp bij kwesties als verliefdheid, problemen op school, pesten, dingen die je normaal met je ouders bespreekt. Die mensen kunnen dat niet, ja op zo'n kinderlijk niveau daar heeft een kind niets aan.
Ook emoties uitten gaat lang niet altijd goed, de liefde is tot zo'n bepaald niveau dat kinderen zich straks ook niet goed kunnen uitdrukken.
Laat staan als het kind ook verstandelijk beperkt is, dan is het al helemaal niet te doen waar je dan allemaal rekening mee moet houden, speciale zorg en onderwijs.

Deze post is bewerkt door Loet: 07 augustus 2011 - 17:44

[-]

Het is ook lastig om over verstandelik gehandicapten in het algemeen te spreken, want er zit zo'n grote marge in. Mijn zusje is verstandelijk beperkt, werkt op de sociale werkplek en zal later begeleid moeten gaan wonen. Op afstand wel, dus voor praktische geldzaken vooral. Verder is het, ondanks haar lage IQ, echt een puber, met pubergevoelens, pubervrienden, puberinteresses en ook écht wel begrip voor de wereld om haar heen. Sommige mensen hebben het niet eens meteen door, dat ze 'anders' is. Bij dit soort onderwerpen moet ik meteen aan mijn zusje denken. En zoals ik zei, ze heeft wel die gevoelens die wij ook hebben. En alle recht op een kind, als zij deze keus zou maken. Ze is momenteel aan de prikpil, maar ze snapt dondersgoed WAAROM. Maar ze weet tegelijkertijd wel wat ze met haar toekomst wil, en ze heeft een kinderwens. En ik zou het heel raar vinden om iemand die kans te ontnemen vanwege het IQ.
Ja, er zal ook wel begeleiding op moeten (of een goede vent die hen goed verzorgd en weet wat hij doet)

Nouja anyway, ik vind dus wel dat je dit per geval moet bekijken. En dat lijkt veel werk, of onhaalbaar maar als je bedenkt dat op de ernstigere gevallen sowieso al begeleiding zit kan dat allemaal in een dossier opgenomen worden en met naaste familie besproken worden. En over ethiek gesproken, dan vind ik dit eerlijker en meer ethisch verantwoord dan voor iedereen in één keer te bepalen dat het niet mag.

Je hebt verstandelijk beperkten die op kinderniveau blijven steken en dus niet in staat zijn om een kind op te voeden, en je hebt verstandelijk beperkten die vooral cognitief heel zwak zijn, maar wél gewoon ouder worden qua normen, waarden en wensen.

Deze post is bewerkt door Annamolly: 07 augustus 2011 - 17:52