118 replies to this topic

[-]

Wanneer vinden jullie abortus ethisch verantwoord?

[-]

Bij verkrachting.
Of als de moeder nog heel erg jong is,
en als iemand geestelijk/financieel niet in staat is het kindje een goed leventje te bieden!

[-]

Maar wat vind jij een goed leven, Janita?

Ik ben het namelijk wel met je eens, maar ik vind bijvoorbeeld ook dat je dan voor abortus mag kiezen als je baby het syndroom van Dawn blijkt te hebben, of een andere ernstige aandoening. Zoals ik er nu over denk (en natuurlijk ben ik nu niet zwanger, misschien dat dan anders voelt), wil ik namelijk geen kind opvoeden met een handicap. Daar denk ik heel slecht mee om te kunnen gaan.

(Dan heb ik het wel over ernstige handicaps trouwens, zoals open ruggetje, hartproblemen, geestelijk zeer beperkt, etc.)

[-]

Altijd? Maar niet tot de 30ste week natuurlijk. Maar het is maar een snotje met 10 weken joh.

[-]

Ik vind abortus in de meeste gevallen ethisch verantwoord, of het nou om een kindje gaat met een (ernstige) aandoening, iemand die verkracht is, iemand die studeert of iemand van 16 is die nog geen moeder wil worden. Mensen die erop los neuken en denken 'ik laat het wel weg halen' vind ik belachelijk en ook bij mensen die een compleet kindje (met alles erop en er aan, maar hoe ver is lastig te oordelen) laten weghalen terwijl er medisch gezien niks aan de hand is vind ik ver gaan.

Zelf zou ik niet snel een kindje weg laten halen. Bij een verkrachting wel. Bij een meervoudige handicap ligt het heel erg aan hoe erg dat is. Een kindje met het syndroom van down of een open ruggetje zou ik laten komen, wanneer niet dat weet ik niet maar ik ga best ver hierin denk ik.

[-]

Ik vind abortus altijd ethisch verantwoord, mits er gehouden wordt aan de wet en regelgeving met betrekking tot de termijn waarbinnen een abortus gedaan mag worden.

Iedereen heeft het recht om zelf te bepalen of zij een kind willen, en iedereen kan zelf het beste inschatten of zij voor een gehandicapt kind kunnen zorgen.

Daarnaast zijn er al zoveel kinderen op de wereld die geadopteerd kunnen worden, dat ik vind dat het onnodig is om een kind geboren te laten worden in een westers land en ter adoptie af te staan.

[-]

Maresa, op 22 augustus 2011 - 14:57, zei:

Maar wat vind jij een goed leven, Janita?

Ik ben het namelijk wel met je eens, maar ik vind bijvoorbeeld ook dat je dan voor abortus mag kiezen als je baby het syndroom van Dawn blijkt te hebben, of een andere ernstige aandoening. Zoals ik er nu over denk (en natuurlijk ben ik nu niet zwanger, misschien dat dan anders voelt), wil ik namelijk geen kind opvoeden met een handicap. Daar denk ik heel slecht mee om te kunnen gaan.

(Dan heb ik het wel over ernstige handicaps trouwens, zoals open ruggetje, hartproblemen, geestelijk zeer beperkt, etc.)

ja dat zou ik ook echt niet willen hoor, dan kan je het kindje ook geen waardig leven geven.
als je daar zelf niet gelukkig van word.
ik zou er niet gelukkig van worden.
ik denk eigenlijk ook dat je dat moet leren op den duur, niemand kiest er natuurlijk voor, maar ik zou het geestelijk denk ik niet trekken.
en ik vind dat abortus dan ook moet kunnen
iedereen voelt zoiets voor zichzelf wel aan.
maar die situatie is ook heel anders, ligt ook aan je eigen karakter, en of je ermee om kunt gaan.
ik dus denk ik ook niet, net als jou maresa

[-]

Als ik nu, onverwachts, zwanger zou raken, zou ik het niet weg kunnen laten halen. Het idee dat er een levend wezentje in me groeit en ik die laat weg halen lijkt me verschrikkelijk.
Wanneer ik zwanger zou zijn door een verkrachting, zou ik het wel weg laten halen. Het idee dat ik een kindje op moet voeden van de verkrachter zou ik niet kunnen.

[-]

@Isle daar ben ik het op zich wel mee eens, maar aan de andere kant kan ik me ook wel voorstellen dat het gewoon niet in het plaatje past, of je nou 38 bent of jonger. Er zijn ook gewoon mensen die geen kinderen willen. En natuurlijk moet je dan alle maatregelen nemen dat je niet zwanger wordt, maar ook als je 38 bent kan het nog weleens mis gaan. En tja wat moet je dan doen?

ik zou het ook weglaten halen als het gehandicapt is, dat past bijvoorbeeld bij mij niet in het plaatje. Ik wil echt carrière maken en waarschijnlijk ben ik samen met iemand die net zo ambitieus is als ik. En ik vind het helemaal niets om een gehandicapt kind in een tehuis te stoppen en dan 1x in de week op te zoeken.

[-]

dit vind ik best lastig! mensen mogen het natuurlijk helemaal zelf weten, zolang het maar binnen de termijn gebeurd moet het kunnen.
maar als er nou iemand is die er heel achteloos mee om gaat en al meerdere keren een abortus heeft laten plegen vind ik het al wat anders. al denk ik ook niet dat het een goed idee is om zo iemand maar te dwingen om het kind te laten komen. daar worden beide partijen niet beter van lijkt me..

en voor mezelf:
het is heel hard, maar ik weet ook niet of ik een gehandicapt kindje zou laten komen.
nu sowieso niet, nu kan ik echt nog niet goed voor een kind zorgen.

ik wil een kindje wat te bieden hebben, een goede toekomst. en het liefst net zo opgroeien als ik zelf ook ben opgegroeid.

als ik 28 zou zijn en een vriend en baan zou hebben, maar eigenlijk nog niet helemaal klaar ervoor ben weet ik niet wat ik zou doen.

[-]

Ik vind een abortus ethisch verantwoord voor iedereen die twijfelt om het kindje te houden ook als er geen 'goede' reden (zoals wat hierboven genoemd wordt, verkrachting, handicap, financiële redenen etc.)voor is. Als dat kindje niet echt gewild is, wat heeft het dan voor leven?

[-]

Dat vind ik persoonlijk wel heel ver gaan.

Ik ben er in principe voor dat mensen de vrijheid hebben om zelf te beslissen of ze een kind willen aborteren, maar dit mag geen vrijbrief worden of zijn om daarmee je verantwoordelijkheid te ontlopen. Als je oud genoeg bent om bewust seks te hebben, dien je daar wel de gevolgen van te overzien. Ik ben er echt op tegen dat abortus achteloos wordt gepleegd omdat je zelf de fout hebt gemaakt door niet goed om te gaan met anticonceptie.

[-]

ben ik wel een beetje met je eens Janneke, maar wordt zo iemand en zo'n kind er nou beter van?
ik denk van niet.

het is wel heel dom en ik vind 't ook absoluut niet kunnen dat er zo achteloos mee om wordt gegaan, maar ik zie ook niet echt een oplossing voor zoiets..

[-]

Ik vind het verantwoord als de 'ouders' die bewuste keuze maken, waarom dan ook. ( mits binnen het termijn en als ze niet elk jaar aankloppen voor.een.abortus)

[-]

jaa maarja, ook al ben je 30, heb je onbeschermde seks, raak je zwanger..
dan vind ik ook dat je wel abortus mag laten plegen, als je het kind niet wilt.
ik bedoel, het is dan wel je eigen fout dat je zwanger bent geraakt, maar je moet wel de kans krijgen je fout te herstellen!
je kunt niet van iemand verwachten dat hij/zij dan maar tegen zijn/haar zin in een kind opvoed, omdat ze nou eenmaal onveilige seks hadden.

[-]

Ik zou eigenlijk elk kindje laten komen, behalve als het kindje bv door waterhoofd ofzo geen overlevingskans zou hebben.
Maar ben er van overtuigd dat ook een kindje met een heftige handicap je leven enorm kan verrijken. Op een andere manier dan een 'normaal' kindje wel. Maar niet alles is vanzelfsprekend, elke stap die zo'n kindje maakt is weer een overwinning zegmaar.
Maar open ruggetje en waterhoofd ofzo vind ik wel echt heel anders dan syndroom van down e.d.

Zelf zou ik nooit abortus plegen (ja behalve dus bij wat ik hierboven noemde, maar niet omdat het ongepland is ofzo).

Vriendinnen vinden me er heel heftig in, en mn vriend heb ik ook direct verteld dat mijn gevoel over abortus gewoon heel slecht is, dus dat hij niet te licht moet denken over ongewenst zwanger worden (dus niet verwachten dat ik dan mss alsnog abortus zou doen ofzo).

Kan me gewoon echt niet voorstellen dat ik iets wat in me leeft, wat ik zelf 'gemaakt' heb, wat iets is van mij en mn vriend, laat weghalen. Het hoort dan gewoon bij ons.

Overigens vind ik dat het voor iedereen een persoonlijke keuze is. Wie ben ik om te zeggen dat Miepje geen abortus zou mogen plegen.

Dus in dat opzicht vind ik elke reden ethisch verantwoord.

Hoewel ik vind dat er niet teveel doorgeslagen moet worden in kijken wat voor ziektes een kindje heeft. Het moet niet zo worden dat het steeds meer wordt dat mensen kunnen kiezen wat ze wel en niet als eigenschappen willen bij hun kind.

[-]

rozelotje, op 22 augustus 2011 - 19:02, zei:

Hoewel ik vind dat er niet teveel doorgeslagen moet worden in kijken wat voor ziektes een kindje heeft. Het moet niet zo worden dat het steeds meer wordt dat mensen kunnen kiezen wat ze wel en niet als eigenschappen willen bij hun kind.

Dit is inderdaad erg belangrijk.
Verder vind ik het altijd wel ethisch verantwoord, zolang het maar niet gebruikt wordt als 'voorbehoedsmiddel'. Dus net zoiets als een morning after pil gebruiken ipv condoom.

Ik vind niet dat je voor een ander kunt bepalen of ze het moet houden of niet.
Zelf zou ik overigens een kind dat een syndroom van down heeft of zelfs misschien een lichtere handicap als doof/blind niet laten komen. Ik heb veel respect voor mensen die zo'n kindje opvoeden, ik weet niet of ik dat wel kan.

[-]

wow Lotte, in principe verwoord je het wel hoe ik er tegen sta. Voor mij is levensverwachting van een kind en levensvatbaarheid wel heel belangrijk. Vrienden van ons hadden een kindje dat recent is gestorven en bij hun was het afwachten tot het kindje zou sterven, het kindje was ook gewoon een plantje, kreeg voeding met een sonde enzo. Zij hadden ervoor gekozen om toch het kindje te baren en ik denk dat ik als het vroeg zo worden vastgesteld wss voor abortus hebben gekozen. Maar gehandicapt of syndroom van down zou ik niet zo veel problemen mee hebben denk ik. Na ja toch niet hoe ik er nu tegenover sta iig.

Maar ik zal andere ook nooit vooroordelen als zij bij een ongewenst kindje voor abortus kiezen. Mijn schoonzusje heeft vb een abortus gehad nog juist in de termijn dat kon en ze hadden hun redenen ervoor en die kon ik wel begrijpen.
Zij moeten nu eenmaal het kind opvoeden en niet ik dus beter dat zij een kind krijgen waar ze achter staan dan dat het ongewenst is.

[-]

Vraagje die mensen die zeggen dat ze een gehandicapt kindje niet zouden laten komen omdat ze denken dat ze dat niet aankunnen: Stel dat je niet van tevoren weet dat je kindje gehandicapt is en het pas merkt als het geboren is, wat dan?

[-]

soms vind ik het zo egoistisch om te zeggen om een kind met bijvoorbeeld down niet te laten komen, maar zo voel ik het wel.
het zet je hele leven op z'n kop en als je de keuze hebt zou ik het niet willen.
tuurlijk, zo'n kind kan dolgelukkig zijn, maar je moet wel je hele leven ervoor aanpassen.
en dan heb ik liever een 'normaal' kind..