118 replies to this topic

[-]

M; dat ligt er denk ik heel erg aan of het een abortus of miskraam is. Ik had er na 6 weken echt wel heel veel moeite mee en dat kwam niet alleen door hormonen (mijn vriend had er ook erg veel moeite mee). Het is niet meer dan een snotje maar wel een droom die in duigen valt. Je probeert een kindje te krijgen, uiteindelijk lukt dat en als het dan toch niet zo is dan is het ook met 6 weken emotioneel erg zwaar (en als ik andere forums moet geloven ben ik dan nog erg nuchter/hard, want ik zie het niet als ons eerste kindje, wel als kans op ons eerste kindje).

Met abortus denk ik wel dat het minder erg is, want dan maak je zelf de keuze en dan hecht je je er minder aan.

[-]

Ja miskraam kan ik wel begrijpen dat het moeilijk te verwerken is vooral als je juist echt een kindje wilt. Maar miskraam en abortus valt ook op geen ene manier met elkaar te vergelijken.

[-]

Dat is wel mooi gezegd ja: niet een kind dat dood is, maar een kans op een kind.

[-]

Ja, dat begrijp ik Lilian. Je wilt iets zo graag en als dat dan niet is gelukt, dan doet dat pijn.

[-]

I kvind het alleen ethisch verantwoord om abortus te plegen bij verkrachting of als het 'kind' ernstig ziek is (en dat dus op tijd gezien wordt). Ik vind het stom om te zeggen dat iedereen moet weten of zij abortus pleegt. Iedereen kan toch wel even nadenken voordat ze sex heeft? ik ga hier zeker reacties op krijgen, maar zo denk ik wel er over. ik zou zelf nooit abortus kunnen plegen. zelfs nu (15 jaar) zou ik het kind gewoon houden. het is niet voor niets hier op de wereld, dus waarom zou je dat dan in de weg moeten staan? misschien helpt het mee dat mijn vriend dat ook nooit zou willen, maar goed.

een miskraam lijkt me idd ook echt verschrikkelijk. mijn 'schoonmoeder' heeft er 2 gehad, en ze is er nu (ruim 17 jaar later van de eerste, 2e is ruim 10 jaar geleden) nog steeds verdrietig over. echt vreselijk vind ik dat.

[-]

Mijn standpunt laat ik even in het midden, maar ik vind de abortusgrens van 24 weken wel discutabel. Die grens mag van mij zeker wel omlaag. Even een 3D plaatje van een 'foetus' van 24 weken van internet gehaald:



Hoe ben ik tot deze mening gekomen? Ik ben destijds bij die tentoonstelling van 'geconserveerde' mensen geweest en daar werden dus foetussen en baby's in verschillende stadia getoond, waarbij een geaborteerd kind van 24 weken. Dat het gewoon al vingers en alles had, daar schrok ik wel van. Een kind van 24 is niet levensvatbaar, maar toch mag die grens van 24 weken zeker omlaag wat mij betreft. Wat jullie?

Deze post is bewerkt door JIL.: 23 augustus 2011 - 22:28

[-]

Vind ik ook. Als het al zo gegroeid is enzo. Dat het niet levensvatbaar is, wil nog niet zeggen dat het nog geen kindje is (vind ik). Wat Margot zegt, een 'kind' van 6 weken is nog maar een snotje inderdaad, het feit dat abortus rond die tijd gepleegd word, vind ik veel beter en menselijker. Als het kind er zo uit ziet vind ik het gewoon ziek dat het gewoon weg gehaald mag worden. Kijk nou.

[-]

Er is trouwens wel een klein verschil: een abortus is legaal tot de 24e week van je laatste ongesteldheid! Aangezien je rond 2 weken je eisprong hebt en dan het meest vruchtbaar bent, vind de abortus bijna altijd plaats rond de 22e week.

[-]

Ik zou het zelf echt niet kunnen denk ik, abortus laten plegen. Volgens mij zijn m´n vriend en ik prima in staat om een kind op te voeden (oké, ik studeer nog, maar toch). Dan begint m'n carrière maar wat langzamer. Alleen weet ik niet wat ik zou doen als blijkt dat een kind ernstige handicaps heeft, lijkt me erg moeilijk. Maar toch ben ik het wel eens met Lotte, kinderen zie ik niet iets als iets 'economisch' of zo.

Wat ik echt niet ethisch verantwoord vind is selecteren op geslacht, wat ook werd genoemd. Het maakt mij echt niet uit of ik een jongetje of een meisje krijgt en als iedereen dit zou doen is het best een heftig ingrijpen in de natuur (kijk maar naar de man/vrouw-verhouding in China, die is ook verstoord door de 1 kind politiek icm een voorkeur voor jongens). Dat gaat heel erg tegen mijn principes in.

[-]

Er zijn wat situaties waarin ik me voor kan stellen,dat een kind absoluut niet gewenst is.
Ik wil niet zeggen dat ik in die situaties VOOR abortus ben,maar ik kan er begrip voor opbrengen.


Ik vind abortus namelijk wel afbreken van een leven.
Ook op 6 weken,als het een "snotje" is.
Het is maar net wat jij als "leven" benoemd.

Want zoals Maresa,die vind dat iemand pas leeft als het buiten de baarmoeder is..
daar kom ik niet bij.
Voor mij is een kloppend hartje leven.

[-]

abortus mag alleen tot 22 weken bij afwijkingen, syndroom v down oid.

[-]

Dat dacht ik ook, volgens mij hoef je bij 22 weken echt niet meer bij een kliniek aan te komen hoor.

Een kindje van 22 weken is al zo compleet, het moet alleen nog groeien. Ik heb foto's gezien en een kindje van 22 weken ziet er echt zo mooi en gaaf al uit, alleen heel klein.

[-]

@ Tresjnica: maar wacht even - mensen denken toch ook na voor ze seks hebben? Daar bestaat de pil toch voor? Desnoods de morning after-pil! Alleen zijn er genoeg mensen die door de pil heen zwanger worden. Ik vind het nogal kort door de bocht om te zeggen dat je dan maar even na moet denken voor je seks hebt.

[-]

Sowieso, fouten maken is menselijk, moet je voor 1 fout je hele leven boeten?

Ik ben ook wel eens de pil vergeten en ik denk iedereen wel (alleen werd ik niet zwanger terwijl ik wel onveilig vree). Als je ziek bent en alles uitkotst dan denk je ook niet als eerste aan de pil die niet meer werkt, ik tenminste niet. Een ongelukje zit in een klein hoekje.

Als je op tijd erbij bent en je doet het zo snel mogelijk (liefst voor 10 weken, maar dat bepaal ik natuurlijk niet) dan vind ik dat helemaal geen rare keuze.

[-]

ik denk dat het bij sommige gaat om principes. Ik kan mij voorstellen dat sommige er wel moeite mee hebben ookal is het nog een snotje. Zo zijn wij allemaal begonnen. Ik ben geen tiener meer, maar ik kan mij het voorstellen als meisjes of ouders daarvan er moeite mee hebben, want wie weet wat het had kunnen zijn.

[-]

In Frankrijk is het limiet 12 weken, dat vind ik wel degelijk.

Deze post is bewerkt door Sandrine: 27 augustus 2011 - 23:19

[-]

Ik vind abortus altijd kunnen.
Zeker als een kind gehandicapt is. Mijn zusje is gehandicapt en als ik zie hoeveel moeite zij er mee heeft en hoeveel mijn ouders voor haar moeten doen en hoeveel pijn het hun doet, dat zou ik niet willen. Als ik mijn kind ervoor kan behoeden, graag. Ik geloof niet dat een gehandicapt kind je leven verrijkt. De handicap van mijn zusje is niet heel zwaar, maar het heeft wel invloed op alle aspecten van haar leven. Als ik een kind zou krijgen dat de rest van zijn leven een kasplantje zou zijn, of waarvan je zeker weet dat het geen leuk leven gaat leiden (eenzaamheid, nooit zelf iets kunnen), dat zou ik niet willen voor mijn kind, en voor mijzelf. Ik zou dan geen leven meer hebben.

Als ik nu zwanger zou raken, ik ben 22, dan zou ik het zeker weg laten halen. Ik wil op dit moment geen kind, ik heb anticonceptie, ik gebruik condooms maar er kan altijd wat mis gaan. I kvind niet dat ik daarvoor mijn hele leven hoef te boeten. Ik zou vast wel een kind kunnen opvoeden, maar ik wil het niet. Ik vind het zonde van mijn universitaire opleiding en verspilling van mijn leven; je bent maar een keer jong. Ik geloof ook niet dat een kind krijgen een kleine aanpassing is, zoals eerder in het topic gezegd werd. Je kunt niks meer spontaan, je kunt geen verre reizen maken en dan besluiten er nog een tijd bij aan te plakken, je zult veel minder snel carriere/promotie maken en 'later' is er nog tijd genoeg voor een kind.

Iedereen moet het zelf weten natuurlijk, maar vanuit mijn oogpunt kan ik niet begrijpen dat iemand er tegen is, zeker niet in deze tijd. Het is namelijk geen levend wezen wat je weghaalt, het is niet levensvatbaar.
Beter geen kind, dan een ongewenst kind!

[-]

Vind ik mooi gezegd. Het verwoordt ook wat ik ervan vind. Al zou ik nu (ben 25) geen abortus meer plegen als het kind gezond blijkt, maar ik heb dan ook een goede carrière, een huis, en ik ben getrouwd. Dat vind ik voor mezelf wel drie voorwaarden.

[-]

Ik ben het heeeeelemaal eens met XGoodgirls, precies wat ik er van vind.