48 replies to this topic

[-]

ik spreek mijn opa en oma ook niet aan met u. willen ze ook absoluut niet.
net als dat ik mijn ooms/tantes niet met oom/tante *naam* aanspreek. dan lachen ze me uit en voelen ze zich oud.

[-]

Haha idd! Ik noem mijn oom en tante ook gewoon met de voornaam en geen tante daarvoor. Haha vind dat ook raar klinken, Oom Jan

[-]

Ik noem mijn oom en tante wel eens oompie of tantetje, maar meer voor de lol

En mijn opa en oma spreek ik wel aan met u. Maar ik vind dat geen graadmeet qua respect ofzo. Integendeel, mijn opa is een ontzettend kille man, die totaal geen liefde kan geven en ik kijk dan ook echt niet tegen hem op haha. Maar mijn Oma is superlief en warm, echt een knuffeloma! Daar heb ik meer respect voor.

[-]

Mja weet je wat het is A... 90% van de tijd stond je bij ons in de ondergoed, dus ja... ehh dan wel U blijven zeg is ook een beetje akward

[-]

Ik zou mijn kinderen trouwens niet naar een basisschool sturen waar ze meneer/mevrouw en u moeten zeggen. Ik wil dat ze zich veilig en geborgen voelen op school, dat er zo min mogelijk sprake is van een machtsverhouding. Maar goed, dat is mijn eigen allergie.

[-]

ik spreek niemand van mijn vamilie aan met U..
Willen ze ook allemaal niet hebben.. De oma van mn vriend spreek ik wel met u aan.

Ik vind niet dat het VERPLICHT moet worden om dit tegen leraren te zeggen, ik vind dat dit fatsoen gewoon aangeleerd moet worden door de ouders. Onbekenden en mensen die hoger als je staan (bedoel ik mee als kinderedn - leraren en als werknemenrs-werkgevers) en als de persoon zelf aangeeft dat je jij mag zeggen prima toch? Zolang het kind maar leert en weet wanneer U wel netjes is om te zeggen.

Deze post is bewerkt door Robijn: 02 december 2011 - 19:12

[-]

Ik heb niet heel de discussie doorgelezen, maar ik kan me niet meer herinnneren dat ik op de midelbare tegen elke leraar U zei? Ik geloof dat ik gewoon tegen iedereen je/jij zei. Wij hadden een kleine school en leraren hadden hier geen problemen mee.
Evenals op het MBO.. we hadden maar enkele leraren en die spraken we met de voornaam aan en praatte ik gewoon tegen zoals ik ook tegen andere zou praten. Nu op het HBO spreek ik de leraren met U aan, maar de leraren waarvan wij vaker les hebben willen niet met U aangesproken worden of met achternaam of 'mevrouw/meneer', zij willen gewoon dat we hen bij de voornaam noemen. Af en toe zeg ik eigenlijk uit gewennig nog wel 'mevrouw/meneer'

Ik moet trouwens zeggen dat toen ik nog in de zorg werkte als verpleegkundige ik ook echt niet tegen elke patiënt U zei. Ik begon hier natuurlijk wel mee als ik ze voor het eerst zag. Maar heel veel patiënten gaven zelf aan dit niet te willen, of ik schatte zelf in per patiënt of ik wel jij/je kon zeggen.
Moet ook zeggen dat ik tegen sommige patiënten ook gewoon 'plat' praatte (dus dialect). Ik ging hier vaak met de patiënt in mee, maar deed dit echt niet bij iedereen. Ik kan het wel goed inschatten wanneer ik het wel of niet kan doen.

Mijn tantes spreek ik altijd gewoon aan met 'Tante Annie' in plaats van 'Annie'
En ons oma spreek ik ook gewoon aan met Oma en jij/je

Overigens vind ik niet dat ik a-sociaal over kom.
Als ik mensen op straat aanspreek (ouderen) spreek ik ze altijd netjes aan.

[-]

Mij maakt het niet uit hoe leerlingen mij noemen. Ik loop nu stage en daar MOETEN ze u zeggen en ook echt met 2 woorden spreken enzo, terwijl het vorig jaar veel vrijer was.
Ik ben gewoon juf Astrid en je/jij. Ik zeg zelf ook tegen iedereen je/jij.
Het is niet dat ik geen respect heb voor hen, maar dat toon ik wel op een andere manier.

Leerlingen hebben ook respect voor mij, dat merk ik ook wel als ze je of jij zeggen.

[-]

Ik val echt altijd van mn stoel als studenten docenten met je aanspreken, echt zo respectloos. Mijn ene Duits docente zegt ook altijd U tegen ons, dat blijft toch wel enigzins vreemd.

Maar ik zei ook altijd meneer x of u tegen docenten. Alleen sommige hele jonge docenten waar ik geen les van had en die hielpen met schoolfeesten, sprak ik aan met je. Maarja dat was ook wel een andere situatie.

Tegen mn ouders zeg ik je. Tegen mijn grootouders zei ik u. En tegen ooms en tantes zeg ik je. En ben ook een beetje opgehouden met oom/tante voor de voornaam te zeggen.