7 replies to this topic

[-]

hallo allemaal,l
laatste tijd post ik hier niet zoveel meer, en kom ook niet vaak meer op GO, maar misschien dat jullie mij hierbij kunne helpen?

onlangs ben ik geslaagd voor mijn opleiding SPW3,(sociaal pedagogisch werker 3 diff. gehandicaptenzorg) en ben erachter gekomen dat ik heel graag met mensen met een verstandelijke beperking wil werken. en dan een begeleidende functie in een woonvorm, gezinsvervangend tehuis of een activiteitencentrum. ik ben hiervoor aan het solliciteren alleen nog zonder positief resultaat.
op dit moment werk ik bij Jumbo, dit doe ik al 4 jaar als bijbaantje. maar nu wil ik toch echt wat met mijn talenten doen. omdat wij op het werk 2 werknemers hebben die een lichte verstandelijke beperking hebben, en ik soms zie dat mijn collega's het moeilijk vinden met hen om te gaan en in contact te komen met hen (autistische stoornis, laag intelligentieniveau) lijkt het mij wat om een soort van begeleider te worden voor hen. zodat zij tog de beste begeleiding hebben en zo goed mogelijk kunnen functioneren, omdat ze veel meer kunnen als dat mijn collega's soms denken.
het lijkt mij een leuk "idee" om een soort van project te beginnen oid in deze richting.

in mijn omgeving zijn soortgelijke functies niet beschikbaar, en ik beschik niet over de financiële middelen voor een verdere studie. wat ik wel erg graag zou willen, iets in de richting van Psychotherapie.

nu wil ik dit dus voorleggen bij mijn leidinggevende alleen weet ik niet hoe te beginnen. een brief, of gewoon op 'm afstappen? ik vind dit heel lastig.
op zich is hij een relaxte en enthousiaste man, en kan ik prettig met hem werken en is hij altijd vriendelijk.
toch houd iets me tegen ofzo.

hebben jullie misschien tips of iets dergelijks, of ideeën?

thanks:D
martine

[-]

Ikweet niet of die twee het wel nodig hebben? Ik ken meerdere supermarkten waar 1 of 2 minder begaafde/autistische mensen werken en vaak vullen ze alleen simpele dingen bij maar ze zijn juist zo trots dat ze een eigen baantje hebben. Zij hebben al genoeg te maken met begeleiders en vaak zijn dit juist dingen die ze nog wel zelf aankunnen. Dat andere collega's moeite hebben om met hen in contact te komen is misschien eerder hun probleem, niet dat van die 2 'speciale' medewerkers.
Ik zou er dus goed over na denken, maar eerlijk gezegd denk ik dat je dan beter bij een gehandicapten instelling kunt gaan kijken en desnoods vrijwilligerswerk gaan doen om zo toch ervaring op te doen.
Mocht je nou toch die brief schrijven alvast 1 tip: gooi er even een spellingchecker overheen en laat hem door anderen nalezen.

[-]

Ik sluit me aan bij M. Wij hadden ook iemand werken uit 'het dorp', dus iemand met een lichte verstandelijke beperking. En die deed dingen als frisdranken vullen, toilet schoonmaken etc, maar daar was ie echt zooo trots op (je moest het echt niet voor hem willen doen). En zeker de mensen die er wat langer werkten konden daar op een gegeven moment wel goed mee omgaan. In het begin was het natuurlijk voor de nieuwelingen wel even wennen, maar iedereen weet het op een gegeven moment. Ik denk dat hij het niet leuk zou hebben gevonden als hij ook daaaar nog eens zo'n begeleider om zich heen had hangen, want wat M ook zegt, dit was één van de dingen die hij juist nog zonder begeleiding kon.
Maar goed, je kan het altijd voorleggen, en dan nog denk ik dat er haast geen budget voor is in een supermarkt

[-]

Ik vind het ook een slecht plan, ik werk zelf in de supermarkt, en daar werkt ook iemand via een instantie.
Die krijgt gewoon een jobcoach, dus dan is dat echt niet nodig.
Ze krijgen echt wel de begeleiding die ze nodig hebben!
Zo af en toe komt er dan zon jobcoach langs, die kijkt of alles goed gaat, en eventueel kunnen er dingen besproken worden!
Prima toch?

[-]

Het lijkt me helemaal geen slecht idee. Voor deze mensen is het juist in dat ze een vast aanspreekpunt hebben. Elk mens (met of zonder beperking) is anders en de een heeft genoeg aan een jobcoach af en toe, en een ander heeft meer begeleiding nodig. Jou idee maakt juist mogelijk dat er mensen die anders in een sociale werkplaats zouden belanden ook een echte baan kunnen hebben. Elke persoon (zeker met een licht verstandelijke beperking) heeft andere mogelijkheden en behoeftes en de huidige mogelijkheden voor deze mensen sluiten daar niet altijd op aan. Ik denk zelfs dat als je dit goed zou aanpakken je er zelfs subsidie/zorg geld voor kan krijgen. Dergelijke projecten bestaan ook wel op kleine schaal. Misschien moet eens kijken of er een zorginstelling in de buurt is waar een client vandaan zou kunnen komen.

[-]

maar het punt is toch juist dat diegene waar ze het over heeft al een gewone baan hebben? En de supermarkt krijgt daar over het algemeen al subsidie voor

[-]

Als er behoefte is, dan is het een geweldig idee. Maar als die mensen goed functioneren zou ik er echt niet aan beginnen. Licht verstandelijk beperkte mensen willen het liefst gewoon behandeld worden. En een verandering moeten ze ook weer zien te handelen.

[-]

Misschien zou je geen begeleider kunnen worden van die twee, maar juist voorlichter voor de rest? Daarmee bedoel ik dat je aangeeft dat je collega's het soms moeilijk vinden om te gaan met de verstandelijk gehandicapten. Waarom zou je hen dan niet wat beter voorlichten over hoe om te gaan met hen? Dan kweek je meer begrip.

Zo te horen functioneren je geestelijk beperkte collega's prima... dus daar hoef je denk ik geen rol in te spelen (naar hen toe).