Jump to content

Baby- en kindertopic #27


Recommended Posts

shizzle

Ik moet eerlijk bekennen @Leah dat ik ook zo’n verhaal heb, maar dan aan de andere kant. Toen mijn nichtje werd geboren (6jasr geleden inmiddels en ook geen prematuur) hadden we daar maaaanden naar toegeleefd met z’n alle. Was ook t eerste positieve dat gebeurde sinds m’n vaders overlijden dus het was een ding. Babyshower, updates, weet ik het wij waren er allemaal bij. En toen brak m’n moeder haar been en moest ze in een rolstoel. M’n zus woonde 1 hoog dus het enige moment dat m’n moeder haar kleindochter kon zien (en vasthouden) was in het ziekenhuis, waar ze wel kon komen want ja die zijn rolstoelToegankelojk. Afijn toen m’n moeder daar kwam was m’n zwager super beschermend over z’n pasgeboren dochter en wilde haar dus niet afstaan. Is dit ook een enorme ruzie geworden. En m’n moeder was zooooo teleurgesteld. En toen kwam ik ook, ook al die weken meegeleefd en ik kreeg amper het hoofdje te zien omdat m’n zwager der echt op zat als een soort van beschermende leeuw. Ik heb ook zitten huilen op de fiets. Het was zo’n teleurstelling we hadden zo er naar uitgekeken. En we begrepen ook niet waarom. Later bleek dat de bevalling dusdanig heftig was geweest (dit was ons niet verteld) dat hij met een reden zo beschermend was. Communicatie blijft altijd key haha maar ik herken dat gevoel wel. Natuurlijk bepalen ouders wat er gebeurd maar ik wil alleen maar zeggen het kan echt wel heel

rot zijn als je zo erg uitkijkt naar iets en je bepaalde verwachtingen hebt en het dan compleet anders loopt. Maar goed verwachtingen zijn natuurlijk altijd tricky; dus is het belangrijk om goed en helder, open en eerlijk uit te spreken hoe dingen zitten. Je hoeft je niet te verantwoorden maar openheid scheelt een hoop gedoe. 

Link to post
Share on other sites
  • Replies 766
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • ikke87

    93

  • Marjan*

    57

  • JUSTFUN

    53

  • Terabithia

    44

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Wat goed van je Marjan, gefeliciteerd!  Wel een beetje laat begonnen vind je niet?

Ok, ik moet deze even delen. Zo cute!    

De kleine muis 

Posted Images

wikkel

^^Ah ja... dat klinkt wel als een beladen, emotionele situatie.
En verwachtingen zijn inderdaad altijd tricky..
En ja, communicatie blijft key inderdaad, goeie tip.

 

Plus, je weet echt niet hoe het is/je voelt als het eenmaal zo ver is. Als ik kijk naar mijn zus/broer en goede vriendinnen, daar mocht ik zo snel bij na de bevalling, ook vasthouden enzo (geen corona tijd). Daar begrijp ik nu nog minder van eerlijk gezegd.
Wij hebben onze ouders pas gebeld, toen we met ons zoontje thuis waren (i.p.v. in het ziekenhuis). Moest er echt niet aan denken dat als ik een kwartier later thuis zou zijn, er binnen een paar minuten mensen waren, laat staan in het ziekenhuis (dat zou ook niet mogen want poliklinisch). Dus wij zijn lekker zelf naar huis gegaan met de kraamhulp en toen gaan bellen, en bezoek mocht ook pas komen toen kraamhulp naar huis was, dus dat was een paar uurtjes later. Dat vond ik echt dikke prima, en was na 15/20 min. ook al klaar met visite, ook al zijn het je eigen ouders. Volgende dag broers/zussen enz. Heel gefaseerd en heel minimaal. Ik zou het een volgende keer zo weer doen (corona of niet). Scheelt misschien ook wel dat ik ook niet zo van de updates was (wel met spannende/belangrijke echo's), en babyshower vond/vind ik maar onzin (en ging door corona ook niet door toen de regels werden aangepast naar nog minder mensen). Dus ik vond het wel best stiekem.

Edited by wikkel
Link to post
Share on other sites
Leah

@shizzle thanks voor het delen, dat geeft me wel een andere kijk erop. We hebben geprobeerd om iedereen van te voren (voordat we het ziekenhuis verlieten) te informeren over hoe en wat we willen doen qua vasthouden enzo. Ik heb mijn kant van de familie geïnformeerd en mijn vriend zijn kant. Misschien heeft hij dat ook wel te weinig gedaan of is het in ieder geval niet duidelijk overgekomen. Ik vind het overigens prima om Benjamin af te geven aan een ander, maar dan dus wel 1 per bezoek en niet als hij slaapt. Helaas bestaat 95% van de tijd uit eten aan de borst of slapen, dus er is soms weinig of geen tijd voor knuffelen met anderen. Mijn vader heeft Benjamin van de week “pas” voor de 2e keer vastgehouden (zei hij zelf, ik hou het niet bij haha) nu mijn broer daar woont en mijn moeder natuurlijk ook moeten ze die spaarzame momenten onder 3 mensen verdelen. 
 

Ik vind het zelf ook wel lastig, Benjamin begint steeds meer baby te worden en steeds minder vatbaar voor alles gelukkig. Maar mijn schoonfamilie volgen de regels mbt Corona niet op, dus dat maakt het wel iets lastiger. En ik vind het ook fijn om het wat kleiner te houden allemaal, zoals @wikkel omschrijft. Die eerste 12 dagen in het ziekenhuis vond ik eigenlijk wel heel fijn met zijn drieën, oké de omstandigheden natuurlijk niet. 

Link to post
Share on other sites
Summer vibes

ah lastig @Leah, vooral omdat het je schoonmoeder is. Dat is toch qua communicatie lastiger, zeker als jullie band sowieso al niet goed is.

 

zou proberen de positieve momenten vooral ook te benoemen. Fotootje maken als ze Benjamin vast heeft ofzo en dan zeggen hoe leuk het is. Maar ze moet wel gewoon echt jullie/jouw grenzen accepteren! 
 

Mijn moeder is ook zo obsessed met m’n nichtje (m’n broertje heeft 2 maanden geleden een kindje gekregen). Gelukkig gaat het allemaal goed en vindt m’n schoonzus het juist heel leuk dat m’n ouders (m’n vader ook maar m’n moeder dus helemaal) zo ermee bezig zijn. Ze mochten haar ook direct vasthouden enzo ondanks Corona en te vroeg geboren. 
 

mn moeder is dus ook echt zo iemand die gewoon er de hele dag naar uit kan kijken om haar dan vast te houden enzo haha. Ik vind het ook wel wat heftig maar ook heel schattig. 
 

Ik heb wel m’n ouders voorbereid dat ik niet weet hoe wij gaan zijn en niet wil dat ze er vanuit gaan dat het bij ons hetzelfde gaat ;) m’n moeder is nu al zoo betrokken bij m’n zwangerschap enzo dat ik me wel afvraag of ze het idd aankan als wij wat strenger zijn. Maar onze band is heel goed en communicatie ook dus ze weet dat ik duidelijk ben en dat respecteert ze ook altijd wel! We zullen zien, kijk er ook wel heel erg naar uit om m’n ouders met onze baby te zien straks 😍 en ik weet oprecht nog niet hoe ik ga zijn! Denk wel losjes maar je weet t nooit haha 

Link to post
Share on other sites
Leah

Ja ik laat alle niet-directe communicatie ook via vriend verlopen. Dat werkt beter, maar ik moet vaak wel op mijn handen zitten. Ik hoop gewoon dat het met de tijd beter gaat, dat iedereen zijn rol en plek weer moet vinden in de nieuwe situatie. Bij je eigen ouders is het ook makkelijker om op de rem te trappen, althans dat ervaar ik zo.

Die opa en oma rol haalt wel echt een hoop naar boven hè haha! Mijn ouders kunnen ook best intens zijn, mijn moeder kijkt elke dag als ze wakker wordt en als ze smiddags een dutje gaat doen naar alle foto’s van hem. Als ze savonds gaat slapen geeft ze hem een kus op een bepaalde foto. Toen ik dat hoorde dacht ik ook wel: uuuuhhhh oké... 

Maar goed, daar ervaar ik verder geen last van haha! 
 

Het is ook heel leuk om je ouders als opa en oma te zien! En dat vind ik ook bij mijn schoonvader heel leuk om te zien, hij kan er ook echt van genieten en dat straalt er dan vanaf! 

En ik ben ook echt verbaasd over de betrokkenheid van mijn broer, hij is zo blij en trots. Toen ik nog zwanger was, raakte hij weer veel meer betrokken bij ons leven. En hij probeert zijn eigen leven ook op orde te krijgen, omdat hij graag zijn neefje wilde leren kennen (drugsverslaving en tijdens mijn zwangerschap dus afgekickt). Heel bijzonder, hij raakt ook regelmatig heel emotioneel tijdens het knuffelen met Benjamin. 

Link to post
Share on other sites
Vaporize

Oh lastig die verwachtingen. Ik heb daar eigenlijk helemaal geen last mee (gehad), iedereen heeft ons aan het begin wel echt de tijd gegeven. In het ziekenhuis mocht 1 persoon per dag langskomen als je er meer dan 48 uur was, toen is op de ene dag mijn schoonmoeder en op de andere dag mijn moeder echt heel kort langsgekomen. Maar verder hebben we rustig met zijn drietjes kunnen opstarten. Onze andere directe familie kwam daarna en mocht L ook vasthouden van ons, maar niemand heeft zich opgedrongen enzo, ik vond het juist hele fijne momenten. Sowieso vond ik de kraamweek echt magisch. 
 

Het enige wat inderdaad soms lastig is is dat anderen niet altijd begrijpen waarom je echt wil dat je kind gaat slapen op gegeven moment (‘maar ze is nog zo gezellig!’). Maar daar blijft het dan ook vaak bij hoor, als ze dan even slaapt en weer gezellig wakker wordt is het ook helemaal prima. 
 

Mijn ouders passen samen op op woensdag en vinden dat ook wel echt leuk, ze zijn ook zo gek op haar. Heel lief. Mijn moeder moest aan het begin ook vaak huilen omdat ze het zo bijzonder vond allemaal haha. Mijn ouders zijn wel echt heel erg van het ‘laissez faire’, en hoewel wij ook wel een beetje (steeds meer) zo zijn (omdat L toch echt niet in een ritme te duwen is) proberen we wel bij te houden wanneer ze gedronken heeft en wakker was enzo. Daar denken mn ouders nooit echt aan, dus ze is soms denk ik wel best lang wakker daar. Maar dat komt bij ons ook wel voor en ze is vrolijk, heeft gedronken en geslapen als ze thuiskomt, dus prima ;) 

Link to post
Share on other sites
Leah
Op 6-4-2021 om 20:31, Estrella. zei:

"Niet", zou mijn moeder zeggen... hahah die heeft 27 jaar dit gedoe gehad. En een jongen en zijn moeder... Aargh, soms wens je dat ze gewoon even de ballen hebben om te zeggen waar het op staat - en dat kan gewoon mét respect. 

 

Wat heb je er tot nu toe aan gedaan? Met haar wel eens een gesprek privé gehouden? Ik had natuurlijk geen kinderen, maar mijn schoonmoeder en ik gingen ook helemaal niet lekker. Toen zijn we een keer samen naar de ikea gegaan en eenmaal in het restaurant kwam er van haar kant vanalles uit waar ze al een hele tijd mee zat. (Ik denk dan: had dat gewoon gezegd, dan had ik op dat moment excuses gemaakt en hoefde je niet 2 jaar ermee rond te lopen, maar oké). Vanaf toen was het eigenlijk allemaal heel fijn tussen ons. Maar wellicht heb je dit natuurlijk allemaal al geprobeerd.


oh zie nu je berichtje pas! 
 

Ja de loyaliteit aan zijn moeder is gigantisch. Ook wel een hele andere opvoeding gehad dan ik, dus dat bijt ook wel eens.

 

Ik heb dus nog nooit een gesprek met schoonmoeder hierover gehad. Er wordt niet gepraat in de familie (ja achter mijn rug om hoor ik genoeg). Ik heb 1x iets met haar ondernomen, toevallig ook naar de Ikea en dat was best gezellig. Maar dat is nu 5 jaar geleden en sindsdien hebben we ook niks meer samen gedaan haha. Ik krijg ook nooit een uitnodiging voor de “meiden-uitjes”, uitjes met alle dames in de familie behalve ik. Ik heb mijn vriend wel eens gevraagd wat zijn ouders van mij vinden, maar daar hebben ze het niet over. Mijn ouders steken niet onder stoelen of banken dat ze dol zijn op mijn vriend en hem zien als tweede zoon. Sinds mijn zwangerschap ben ik meer van me af gaan bijten, tegenover haar dan, bij anderen had ik hier nooit problemen mee haha! En dat zorgt voor botsingen, waar zij ook nooit excuses voor aanbiedt of nog later op terug komt. Ik ook niet. Lastig om zo’n patroon te doorbreken.

Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now



×
×
  • Create New...